Info - Rasa

Charakterystyka
Maine Coon jest największym przedstawicielem kotów domowych i jest idealnym zwierzęciem domowym. Jego charakterystyczna cecha są rysie pędzelki na końcach uszu, które dodają mu uroku i pozornej dzikości. Maine Coon są kotami łagodnymi, spokojnymi, zrównoważonymi i wesołymi. Jest bardzo towarzyski. Koty te bardzo przywiązują sie do człowieka, wież ta bywa niezwykle silna. Najchętniej stale przebywałyby w towarzystwie człowieka „pomagając” we wszystkich pracach domowych. Te koty maja wielkie zainteresowanie wszystkim, co koło nich się dzieje po prostu nic nie przeocza. Nawiązywanie nowych kontaktów to dla Maine Coona prawdziwa przyjemność. Zawsze chętny do zabaw i psot. Lubi być w centrum zainteresowania, szczególnie w tedy gdy w domu pojawiają się goście. Maine Coon to wspaniały przyjaciel dzieci. Ze stoickim spokojem zniesie te najbardziej wylewne objawy czułości. Są bystre i inteligentne, co sprawia, ze stosunkowo łatwo dają się ułożyć. Lubi towarzystwo innych kotów. Żyje w przyjaźni z psami. Jest zwinny i bardzo silny. Maine Coon porozumiewają się z otoczeniem głośnym i twardym mruczeniem przypominającym świergotanie.

Nazwę „Wielki Spokojny ” otrzymali na pewno w 100% racji. Maine Coon sa bardzo żywe i rozbawione koty, uwielbiają się wspinać. Wiec duży i stabilny drapak jest potrzebny każdemu Hodowcy.. Głaskanie i częste czesanie są dla nich bardzo mile i dodatkowa przyjemnością. Plac do spania najchętniej wyszukują sobie w pobliżu człowieka.

Pochodzenie :
Pierwsza cześć nazwy rasy „Maine” dotyczy nazwy Amerykańskiego stanu „Maine” gdzie znaleziono ta Rase Kotów. Druga cześć nazwy „Coon” pochodzi z angielskiej nazwy Szopa Pracza „Racoon“, który posiada bardzo podobny puszysty i zarazem długi ogon tak jak „Maine Coon“. Na początku rodowici mieszkańcy Heine myśleli ze „Maine Conn” jest krzyżówka kota domowego z Szopem Praczem. Dzisiaj jest nam wiadomo ze to jest genetycznie niemożliwe. Wiec jest to całkiem możliwe ze Norweskie Dzikie koty i Maine Coon sa spokrewnieni. Tez są legendy ze, te kotki przybyły z jednym z Marynarzy. W tamtych czasach na rejs morski zabierano koty, aby ochraniały spiżarnie od mysz i szczurów. Były to przede wszystkim Koty z długą sierścią, i jest to całkiem możliwe ze były to potomkowie Angora, Persów albo Norweskich dzikich kotów. Które przybyły do Nordameryki gdzie się skrzyżowały ze zwykłymi domowymi kotami? Jeszcze inna legenda opowiada ze pewien Kapitan o nazwie Coon przywiózł je do Ameryki. Na pierwszej wystawie kotów były już widziane Maine Coon. Kapitan Jenks był pierwszy, który wygrał wystawę kotów i to było w roku 1861. Z przybyciem Perskich Kotów do USA natychmiastowo zmalało zainteresowanie Maine Coon. Jako kot domowy mimo wszystko było dalej mile widziane, tez, dlatego ze Maine Coon jest jeden z najlepszych łowców mysz. Jednak w 50 latach wieku 20, popularność tej rasy nagle wzrosła, i został założony pierwszy Maine-Coon-Club. Nawet zostały zorganizowane wystawy wyłącznie dla Maine Coon. Z tego względu coraz więcej kotów tej rasy zostało sprowadzane do europy, i coraz więcej Hodowców wybiera ta rasę kotów, aby zostawić nienaruszony i niezapomniany wygląd Maine Coon.

Wygląd :
Maine Coon jest duży (waga ok. 10-12 kg kocury, kotki znacznie mniejsze ok. 6-9 kg) o mocnej budowie, muskularny. Sylwetka wydłużona. Pełny rozwój fizyczny osiąga w wieku 3-4 lat.
Głowa: Średnio szeroka, u kocurkow szersza niż u kotek. Broda mocna, tworzy pionowa linie z nosem i górna warga. Nos długi z przełomem.
Oczy: Duże, nieco skośne, o charakterystycznym tzw. „sowim spojrzeniu” dodające im dziecięcego wdzięku. Zielone lub zlotopomaranczowe. U odmiany białej niebieskie lub różnokolorowe (jedno oko niebieskie, drugie pomarańczowe).
Uszy: duże, u nasady średnie, zakończone ostro z rysimi pędzelkami, wysoko, ale niezbyt blisko siebie osadzone.
Tułów: Długi, masywny, proporcjonalny, z szeroka klatka piersiowa.
Kończyny: Średniej długości, mocne. Stopy duże, okrągłe, z gęstym owłosieniem miedzy palcami.
Ogon: Przynajmniej długości tułowia. U nasady szeroki, zwęża się spiczasto, bogato owłosiony, puszysty.
Szata: mocno błyszczące włosy powinny opadać płynnie, struktura jedwabista, włos okrywy gruby i gładki, podszerstek miękki, delikatny, szata krótsza na głowie, barkach i nogach, dłuższa na tułowiu, na tylnich kończynach tworzy tzw. portki, kryza czyli grzywa, pióro na ogonie.

Dlaczego właśnie Maine Coon? :
Takie pytanie często stawiają nam ludzie i inni hodowcy.

Po pierwsze dlatego, że są piękne. Mają długie, silne i masywne nogi, wspaniałe futro dłuższe pod brzuchem i na tylnych łapach, a krótsze na grzbiecie. Przypomina płaszcz. Łapy, większe niż u wszystkich innych kotów, pokryte są od spodu kępkami futra, co sprawia wrażenie, jakby koty te chodziły po domu w kapciach. Duże uszy, wysoko osadzone na głowie, mogą poruszać się z wyjątkowo dużą swobodą i większą możliwością skrętu niż uszy innych kotów. W razie potrzeby mogą kłaść się płasko na głowie. Oczywiście należy również wspomnieć o wspaniałym ogonie Maine Coon. Jest on długi, puszysty, z rozkładającym się na boki włosem.

Po drugie, bo są to koty bardzo pierwotne genetycznie. Wyglądem przypominają dzikie koty żyjące na wolności. Zwłaszcza ich pozornie dzikie i groźne spojrzenie może zmylić. Nie zatraciły pierwotnych instynktów, zwinności, refleksu. Można całymi godzinami obserwować jak „polują” na sznurek i wciąż być zaskakiwanym precyzją i szybkością reakcji. Koty te najczęściej nie wymagają większej pielęgnacji niż przeciętne, zadbane „dachowce”. Kotki w zasadzie nie mają większych problemów przy porodzie. Kocięta rozwijają się szybko, są bardzo aktywne i chętne do jedzenia. Dzięki temu, duże i silne, szybko i dobrze aklimatyzują się w nowym domu.

Po trzecie są naprawdę duże. Rasa ta jest uznana za największą wśród kotów hodowanych w Europie. Kotki są proporcjonalnie mniejsze od kocurów. Średnia waga tych kotów waha się w granicach - dla kotek 4-6 kg, dla kocurów 6-8kg. Oczywiście, jak przystało na rasę "naturalną", ta waga może się od podanej różnić. Jeśli 8 kg mruczącego szczęścia na naszych kolanach to za mało, można kocura poddać kastracji i wówczas stanie się jeszcze bardziej okazały.

Po czwarte ten duży, cudowny kot z dzikim spojrzeniem jest spokojnym, przyjaznym i figlarnym pieszczochem nazywanym często "łagodnym olbrzymem". Jest bardzo przywiązany do swoich opiekunów. Jest też bardzo ciekawski i "gadatliwy” a do tego posłuszny i inteligentny. Wykazuje dużo cierpliwości w stosunku do dzieci. Tak więc Maine Coone to nie tylko wygląd, to przede wszystkim wdzięk i charakter.